Życie po Dusikowemu z Francją w tle

Od 1997 roku po pięćdziesięciu latach nieobecności na ulice Paryża powróciły karnawałowe kolorowe defilady. Niestety nie trwa, jak to w innych częściach świata, kilka dni czy tygodni a jeden dzień. Ten dzień zawsze przypada w ostatnią niedzielę karnawału i jest to tak zwana Tłusta Niedziela, niedziela przed Mardi Gras. Dzień ten nosi nazwę Spacer Tłustego Woła. Wcale nie musi oznaczać to tłustego zwierzęcia a bardziej potężnego z którego będzie dużo mięsa.  Pierwszy opis tego dnia zanotowano w 1712 roku ale wzmianki można znaleźć już w 13 wieku. Paradę zawsze prowadziła krowa, która przypomina Promenade du Bœuf-Gras - pierwsza nazwa święta. Tematem tegorocznej parady są "Owoce i warzywa dookoła świata" Paradzie towarzyszą spektakle uliczne, taniec zabawa i głośna muzyka a przede wszystkim wielobarwność strojów. Wstęp oczywiście jest bezpłatny. Parada zaczyna się o 14. Defilada podąża uliczkami miasta od Placu Gambetta, przez Plac Augusta Metivier, ...

Francja jest znana na całym świecie jako kraj miłości. Romantyczne uliczki w wielu miastach są tego niezmiernym przykładem. Każdy moment jest tak naprawdę dobry by wybrać się do Francji ale dla niektórych osób Walentynki to szczególny czas. Pary z najróżniejszych zakątków świata wybierają się właśnie w ten dzień by jeszcze bardziej celebrować to święto. Francuzi świętują ten dzień tak samo jak inne narodowości, obdarowując ukochaną osobę prezentami, kwiatami czy kartkami walentynkowymi. Troszkę historii: Francja zdobyła reputację jako kraj miłości dzięki wyśmienitym winom, musującym szampanom, wystawnym jedzeniem a także romantycznymi krajobrazami i magicznymi miejscami. Uważa się, że Walentynki po raz pierwszy zaczęto obchodzić wiosną ponieważ jest to okres godów wielu zwierząt i ptaków. Jeszcze ina historia mówi, że w lutym Książę Orleanu napisał swój pierwszy list miłosny, który z czasem stał się popularny i uznano go za pierwszą kartkę walentynkową. Od te...

Tradycją stały się już robione przed samymi świętami jarmarki Bożonarodzeniowe.  To okazja by sprawić bliskim prezent a także samemu zaopatrzyć się w wiele różności. To także idealna okazja by wyjść z domu w te jakże chłodne i ponure dni.  Świąteczny Jarmark w Amiens We Francji jarmarki organizowane są praktycznie w każdym mieście, niektóre trwają weekend inne tydzień. Nie mówię tutaj o stolicy gdyż w Paryżu na Polach Elizejskich świąteczny rynek trwa zdecydowanie dłużej - swoje oficjalne rozpoczęcie miał 14 listopada a zakończy się 4 stycznia 2017 roku (więc jeżeli ktoś nie zdąży odwiedzić jarmarku przed świętami to będzie miał okazję pospacerować jeszcze po Nowym Roku). Ale świąteczne jarmarki to nie tylko budki z ozdobami czy firmami oferującymi swoje usługi, to także przyjemność dla zmysłów.  Już z daleka czuć zapach cynamonu i grzanego wina. Pośród ogromnych choinek i budek znajdują się stoiska z pieczonymi kasztanami - to niesamowity balsa...

W północnej i północno-wschodniej części Francji obchodzone są dzisiaj Mikołajki. Tego dnia do grzecznych dzieci z prezentami przychodzi Saint Nicolas, a do tych mniej grzecznych z batem - Pere Fouettard.  Fot. Internet Saint Nicolas ubrany jest w biskupie szaty na cześć Świętego Mikołaja z Miry, który jest patronem nauczycieli, uczniów i studentów. Opisywać go raczej nie trzeba, każdy z nas wie jak wygląda i jakie cuda ze sobą przynosi :) Za to Pere Fouettard ubrany jest na czarno co zresztą idealnie pasuje do odgrywanej przez niego roli. Ma pouczać i karać niegrzeczne dzieci. Sieje postrach wśród najmłodszych. Zazwyczaj nosi długą brodę a twarz skrywa pod kapturem. W ręku trzyma rózgę co oznacza oczywiście nic miłego. Ale straszyć Was nie będę :) Ciekawostka Będąc we Francji właśnie na 6 grudnia nie pomylmy się mówiąc Pere Noel na Saint Nicolas, gdyż Pere Noel przychodzi w Boże Narodzenie a nie na Mikołajki.

Temat niezwykle szeroki ale jakże wart uwagi. Tak na prawdę nie miałam pojęcia jak ugryźć ten temat i od czego zacząć i jak go przede wszystkim Wam przekazać. W tym miesiącu razem z pozostałymi Klubowiczkami z  Klubu Polki na Obczyźnie przedstawiamy i przybliżamy Wam filmy powstałe w kraju w którym obecnie przebywamy. Zapraszam na moje ulubione francuskie produkcje. Będzie zarówno strasznie jak i romantycznie. Początkową datą powstania francuskiego kina uznaję się 28 grudnia 1895 roku. Tego dnia w podziemiach paryskiej Grand Cafe odbył się pierwszy pokaz kinematografu, skonstruowanego przez braci Augusta i Louisa Lumiere. Przedstawiono wtedy kilka krótkometrażowych filmów: "Kowale", "Kąpiel w morzu", "Przyjazd pociągu na stację w La Ciotat", "Ulica de la Republique w Lyonie" czy "Wyjście robotników z fabryki Lumiere'a w Lyon Montplaisir". W 1896 roku Georges Melies udoskonalił kamerę i zaczął realizować swoje pierwsz...

11 listopada to dzień, który zapadł w pamięci nie tylko obywatelom polskim ale także i francuskim. W Polsce tego dnia odzyskano niepodległość po 123 latach niewoli a Francuzi świętują zakończenie I Wojny Światowej. W 1918 roku w Compiegne w wagonie kolejowym został podpisany rozejm między Niemcami a państwami Ententy. Dla Francuzów, to powód do dumy i rozpaczy. Zwycięstwo, które pochłonęło 1397 mln obywateli z populacji liczącej wtedy 39 mln. W każdej miejscowości obchodzone są uroczystości upamiętniające to wydarzenie. Prowadzone są kwesty na utrzymanie cmentarzy wojennych a w zamian za datek można otrzymać niebieski chaber, który symbolizuje solidarność z kombatantami i ofiarami wojen. W każdej miejscowości znajduje się pomnik, który upamiętnia I i II Wojnę Światową. Wczorajszy dzień był słoneczny i troszkę mroźny więc wybraliśmy się na defiladę.  Początek miała na starym cmentarzu, przy pomniku wśród grobów żołnierzy. Następnie maszerowaliśmy ulicami Gamac...

Od zawsze wiadomo, że Francuzi to kulturalny i przyjazny naród. Niestety czasami błaha sprawa jest przyczyną wielu waśni i sporów. Tak i też było w moim przypadku. Kiedy przyjechałem do Francji, język francuski był dla mnie jednym wielkim słowem w dodatku zupełnie niezrozumiałym. Choć starałam się zrozumieć sąsiadów to nie wychodziło mi to za dobrze. Potrafiłam powiedzieć dzień dobry, dziękuję i poproszę. Któregoś popołudnia kiedy byłam sama w domu do drzwi zapukała jedna z sąsiadek. Mówiła coś o czym nie miałam zielonego pojęcia. Uprzejmie powiedziałam, że nie rozumiem i że nie mówię o francusku i się pożegnałam. I od tego czasu pani na mój widok opuszczała głowę na dół i nie odpowiadała, kiedy mówiłam do niej dzień dobry. I tak trwało to 3 lata aż do pewnego popołudnia. Tak jak trzy lata temu ponownie usłyszałam dzwonek do drzwi i mym oczom ukazała się, nie kto inny, jak naburmuszona sąsiadka. Tym razem wiedziałam o co jej chodzi. Pani co roku piecze słodki chlebek zwany b...